Ράπτορς: Τα βήματα προς την κορυφή του ΝΒΑ

Οι Ράπτορς έπαιξαν τα… ρέστα τους το περασμένο καλοκαίρι όταν απέκτησαν τον Καγουάι Λέοναρντ. Πήραν ρίσκα που άλλοι φοβήθηκαν. Έναν χρόνο αργότερα, ήρθε η απόλυτη δικαίωση.

Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ (άλλοτε Πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας) είχε πει κάποτε πως “ένας αισιόδοξος βλέπει μία ευκαιρία σε κάθε καταστροφή. Ένας απαισιόδοξος βλέπει μία καταστροφή σε κάθε ευκαιρία”. Ο Μασάι Ουτζίρι προτίμησε να δει μία ευκαιρία σε μία καταστροφή. Και δικαιώθηκε με την κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Ηταν 11 Μαΐου 2018 όταν οι Ράπτορς σόκαραν το ΝΒΑ, ανακοινώνοντας την απόλυση του Ντουέιν Κέισϊ. Ο τρίτος συνεχόμενος αποκλεισμός στα playoffs από τους Καβαλίερς του ΛεΜπρόν Τζέιμς (και δεύτερος σερί με «sweep») υποχρέωσε τον Πρόεδρο και τζένεραλ μάνατζερ της ομάδας να πάρει μία δύσκολη απόφαση, απομακρύνοντας από τον πάγκο τον άνθρωπο που επί 7 χρόνια έχτισε μία κουλτούρα στην ομάδα και μάλιστα το τέλος της σεζόν τον βρήκε να αναδεικνύεται “Προπονητής της χρονιάς”!

Υπήρξε πολύς κόσμος που άσκησε αυστηρή κριτική στον Ουτζίρι για αυτή την απόφαση, με αρκετούς παίκτες και προπονητές του ΝΒΑ να τον κατηγορούν και να τον χαρακτηρίζουν «αχάριστο». Δύο μήνες αργότερα, αυτή η κριτική θα πολλαπλασιαζόταν, όταν ο Ουτζίρι θα αποφάσιζε να παραχωρήσει τον ΝτεΜάρ ΝτεΡόζαν (και τον Τζέικομπ Πετλ) στους Σαν Αντόνιο Σπερς για χάρη του Καγουάι Λέοναρντ και του Ντάνι Γκριν. Από τη μία πλευρά υπήρχαν αυτοί που υποστήριζαν ότι πρόδωσε τον ΝτεΡόζαν. Από την άλλη αυτοί που υποστήριζαν ότι το ρίσκο της απόκτησης του Λέοναρντ ήταν τεράστιο, αφού: 1. Δεν ήταν σίγουρο αν ο Λέοναρντ ήταν υγιής 2. Το συμβόλαιό του έληγε το καλοκαίρι και ήταν γνωστό πως ο All Star φόργουορντ δεν δεσμεύτηκε να υπογράψει στους Ράπτορς, παρά είχε στο μυαλό του τους Κλίπερς.

Έχουν περάσει σχεδόν 11 μήνες από το βράδυ της 19ης Ιουλίου, όταν οι Ράπτορς απέκτησαν τον Λέοναρντ. Στο μεσοδιάστημα, ο Ουτζίρι πήρε ακόμα ένα ρίσκο, όταν την τελευταία ημέρα των ανταλλαγών άδειασε όλο τον πάγκο της ομάδας, στέλνοντας τους Γιόνας Βαλαντσιούνας, Ντελόν Ράιτ και Σι Τζέι Μάιλς στους Γκρίζλις για χάρη του Μαρκ Γκασόλ. Κάθε ένα από αυτά τα ρίσκα που πήρε θεωρήθηκε ακραίο. Κανείς ωστόσο πλέον δε μιλάει για αυτά.

ΕΙΔΕ ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΠΑΞΕ
Οι Ράπτορς είχαν βαρεθεί να είναι “απλώς καλοί”. Στην ιστορία του ΝΒΑ υπάρχουν αναρίθμητα παραδείγματα ομάδων που ήταν για χρόνια “απλώς καλές”, αλλά δεν έκαναν ποτέ την υπέρβαση. Που πίστευαν ότι απλώς πρέπει να μένουν ανταγωνιστικές, να μείνουν πιστές στο πλάνο τους και να “χτυπήσουν” την κατάλληλη στιγμή. Για να κάνει όμως μία ομάδα την υπέρβαση χρειάζεται να ρισκάρει. Τίποτα στην ζωή δεν έρχεται χωρίς ρίσκο.

Ο δρόμος που ακολούθησαν οι Ράπτορς δεν ήταν ο συμβατικός. Θεωρητικά θα μπορούσαν να είναι ικανοποιημένοι με αυτό που είχαν. Δεν τους έφτανε όμως. Κατάλαβαν ότι είχαν μείνει στάσιμοι και θέλησαν να κάνουν το βήμα παραπάνω, ακόμα και αν αυτό σήμαινε ότι θα ρίσκαραν τα πάντα. Ακόμα και αν αυτό σήμαινε ότι θα έβαζαν σε υποθήκη το μέλλον τους.

Πολλά πράγματα θα μπορούσαν να πάνε στραβά μέσα στην σεζόν. Μπορεί το σώμα του Λέοναρντ να μην άντεχε. Μπορεί κάποιος βασικός παίκτης της ομάδας να τραυματιζόταν. Ίσως αν ο Τζοέλ Εμπίντ δεν ήταν άρρωστος και τραυματίας στα μισά παιχνίδια της σειράς του 2ου γύρου με τους Σίξερς το αποτέλεσμα να ήταν διαφορετικό. Θα μπορούσε να μην έμπαινε το buzzer-beater του Λέοναρντ στο Game 7 με την Φιλαντέλφεια και οι Ράπτορς να έμεναν εκτός playoffs.

Θα μπορούσαν να ηττηθούν στο Game 3 των τελικών της Ανατολής με τους Μπακς – το οποίο κρίθηκε έπειτα από δύο παρατάσεις – και να βρεθούν πίσω στην σειρά με 0-3. Ίσως αν δεν τραυματιζόταν ο Κέβιν Ντουράντ και ο Κλέι Τόμπσον, το πρωτάθλημα να πήγαινε στους Γουόριορς. Αυτό όμως είναι και το θέμα στον αθλητισμό και στο ΝΒΑ: Τα δεδομένα μπορεί να αλλάξουν από τη μία μέρα στην άλλη.
Δεν μπορεί κανείς να εγγυηθεί την επιτυχία. Ένας τραυματισμός, ένα άστοχο σουτ, οτιδήποτε μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα. Το θέμα ωστόσο στην περίπτωση του Τορόντο είναι πως είδε μία ευκαιρία και την άρπαξε. Τόλμησε εκεί που άλλοι δίστασαν και δικαιώθηκε. Θα μπορούσαν πράγματι να πάνε όλα στραβά. Αντ’ αυτού, πήγαν όλα όπως ήθελαν οι Ράπτορς. Συμβαίνει και αυτό καμία φορά στο ΝΒΑ. Για να συμβεί όμως, πρέπει πρώτα να έχεις προκαλέσει κι εσύ την τύχη σου. Με το να περιμένεις απλώς την… σειρά σου δεν γίνεται να περιμένεις ότι όλα θα πάνε όπως το θέλεις.

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ ΜΕ ΤΟ ΣΠΑΘΙ ΤΟΥΣ
Οι Ράπτορς χτίστηκαν από τον Μασάι Ουτζίρι βήμα-βήμα. Πέραν από τους Λέοναρντ, Γκριν και Γκασόλ που αποκτήθηκαν φέτος, με ανταλλαγή αποκτήθηκαν επί προεδρίας Ουτζίρι οι Λάουρι (όντας στην αρχή το μπακ-απ του Χοσέ Καλντερόν!) και ο Σερτζ Ιμπάκα (για χάρη του Τέρενς Ρος). Ο Πασκάλ Σιάκαμ έφτασε μέσω του Νο27 του ΝΒΑ Draft 2016, όταν οι προβλέψεις τον ήθελαν τότε να καταλήγει στο… Νο40. Έναν χρόνο νωρίτερα, είχε αποκτηθεί μέσω του ΝΒΑ Draft ο Νόρμαν Πάουελ από το Νο46. Ο Φρεντ ΒανΒλίτ δεν επελέγη καν στο ΝΒΑ Draft του 2016.

Κάθε ένας από τους 8 παίκτες του βασικού ροτέισον των Ράπτορς έφτασε στην ομάδα είτε επειδή θεωρήθηκε… ξοφλημένος κάπου αλλού, είτε επειδή δεν πίστεψε κανείς σε αυτόν. Οι Ράπτορς όμως υποδέχθηκαν τους πάντες και έχτισαν μία κουλτούρα που τους βοήθησε να αναδειχθούν. Μία κουλτούρα για την οποία σαφώς και ήταν υπεύθυνοι οι Κέισι και ΝτεΡόζαν, αλλά χρειαζόταν να αναλάβει καθήκοντα πρώτου προπονητή ο Νικ Νερς και να χριστεί ηγέτης της ομάδας ο Λέοναρντ για να έρθει η υπέρβαση.
Οι Ράπτορς έκαναν τα πάντα με τον δικό τους τρόπο. Πήγαν κόντρα στο ρεύμα, ακολούθησαν τις δικές τους ιδέες. Πήραν ρίσκα και δικαιώθηκαν. Δεν μπορεί να ξέρει κανείς τι θα γίνει το καλοκαίρι και αν θα μείνει ο Λέοναρντ ή όχι. Το μόνο σίγουρο είναι ότι κανείς δεν μπορεί να στερήσει από τους Ράπτορς αυτό που πέτυχαν: Είναι οι Πρωταθλητές του ΝΒΑ. Ρίσκαραν εκεί που άλλοι δίστασαν. Και δικαιώθηκαν.

sport24.gr

Τελευταία Επεξεργασία: